Kayseri’nin Sessiz Kitapçısında Bir Sabah
Sabahın erken saatleriydi. Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, rüzgâr yüzüme hafifçe vuruyor, taş kaldırımların üzerinde yürüyen ayak seslerimle karışıyordu. Elimde defterim vardı, her zaman olduğu gibi duygularımı yazmak için yanımdaydı. Bugün aklımı kurcalayan soru, Hisar dergisi kime aittir olmuştu. Çoğu insan için bu belki önemsiz bir detaydı, ama benim için… benim için anlam arayışımın küçük bir parçasıydı.
Eski Kitapçı ve İlk Karşılaşma
O gün, şehir merkezindeki küçük, eski bir kitapçının vitrininde durdum. Raflarda eski dergiler, sararmış sayfalar, kitap kokusu… Hepsi beni içine çekti. İşte o raflarda, Hisar dergisini gördüm. Defterime not düşerken, kalbim biraz hızlandı: “Hisar dergisi… Kim sahip, kim yönetiyor acaba?”
Dergiyi karıştırırken, satır aralarındaki yazılardan bir sıcaklık hissettim. Yazılar, hem eski hem de zamansızdı. Sanki yıllar boyunca birikmiş duygular, hayaller, umutlar ve hayal kırıklıkları bir araya gelmişti. İlk sayfayı açtığımda, köşede küçük bir ibare dikkatimi çekti: “Hisar dergisi, Ahmet Kutsi Tecer’in önderliğinde yayımlanmıştır.” O an içimde bir heyecan ve gurur dalgası yükseldi.
Günlük Tutmanın Anlamı
Defterime yazdım: “Ahmet Kutsi Tecer… Bir kişinin tutkusu, bir derginin ruhunu oluşturmuş. Belki de bu, bir insanın hayal gücünün gücüyle dünyayı nasıl etkileyebileceğinin kanıtı.”
25 yaşındayım ve hâlâ bol bol günlük tutuyorum. Duygularımı kağıda dökmek, hayal kırıklıklarımla, sevinçlerimle yüzleşmeme yardımcı oluyor. O gün de duygularım karmakarışıktı; hem derginin tarihi beni heyecanlandırmış, hem de kendi küçük dünyamda hâlâ eksik bir parça olduğunu hissediyordum.
Kayseri Sokaklarında Düşünceler
Kitapçıdan çıkarken, Kayseri’nin taş sokaklarında yürüdüm. Her adımda, Ahmet Kutsi Tecer’in cesareti ve tutkusunu düşündüm. İnsan, bir dergiyle ne kadar büyük bir etki yaratabilir, diye hayal kurdum. İçimde hem hayranlık hem de kıskançlık vardı: Kendi küçük çabalarımın yanında, bir insanın bir dergiyle tarih yazması…
Parkın köşesinde otururken defterime şöyle yazdım: “Belki de bir gün ben de kendi tutkumu bu kadar saf bir şekilde dünyaya gösterebilirim. Hisar dergisi bana bunu hatırlatıyor.”
Hayal Kırıklığı ve Umut
O gün, bir anlık hayal kırıklığı da yaşadım. İçimdeki umutla, kendi yazılarımı bir gün yayımlayabilmeyi hayal ediyordum ama aynı anda yeteneklerimin yetersiz olduğunu düşündüm. Defterime not düşerken gözlerim doldu: “Belki de bazen cesaret, yetenekten daha değerlidir. Hisar dergisi bunun kanıtı.”
Ama hemen ardından bir umut yükseldi. İnsan, tutkuyla bir işe sarıldığında, küçük ya da büyük fark etmeksizin bir iz bırakabiliyordu. Belki benim yolum farklıydı, belki de küçük adımlarla ilerlemeliydim. Ama en azından denemeliydim.
Bir Kahve ve İçsel Yolculuk
Akşamüstü, şehrin küçük kafelerinden birine oturdum. Pencerenin önünde, kahvemi yudumlarken dışarıyı izledim. İnsanlar kendi dünyasında, kendi telaşlarında… Ama ben, Hisar dergisiyle bulduğum bağlantı ve kendi günlüklerimle içsel bir yolculuğa çıkmıştım.
Defterime yazdım: “Hisar dergisi, sadece bir yayın değil. Bir insanın hayalinin, azminin ve ruhunun dünyaya yansıması. Ve ben, kendi yolumda bunu hissetmek istiyorum.”
Gelecek ve Farkındalık
Şimdi 25 yaşındayım ve Kayseri’nin sokaklarında yürürken, Hisar dergisi bana her zaman hatırlatıyor: Tutku, cesaret ve sabır, insanın iz bırakmasını sağlayan en önemli araçlardır. Hayat bazen zor, bazen beklenmedik şekilde hayal kırıklıklarıyla dolu… Ama her zaman umut var.
Defterime son olarak şunları yazdım: “Ahmet Kutsi Tecer ve Hisar dergisi bana gösterdi ki, bir insanın azmi ve tutkusu, zamanla ölümsüzleşir. Belki ben de bir gün kendi yolumda bir iz bırakacağım.”
O akşam, Kayseri’nin sokaklarında yürürken, defterimle, kalbimle ve Hisar dergisiyle dolu bir yolculuğun içindeydim. Hayatın küçük mutluluklarını fark etmek, hayal kırıklıklarıyla baş etmek ve umudu hep canlı tutmak… İşte bu, benim Hisar dergisiyle bulduğum bağlantı.
—
İstersen bunu daha da uzatıp 1500 kelimeyi geçecek şekilde, Kayseri’nin mekanlarını ve günlük yaşam detaylarını ekleyerek genişletebilirim. Bunu yapmamı ister misin?